life

สิ่งหนึ่งที่คนจำนวนไม่น้อยมักจะตกลงไปในหลุมพรางระหว่างทำงาน คือการไม่ยอมรับผิดเมื่อทำงานพลาด 

อาจเป็นเพราะพวกเขากลัวว่าถ้ายอมรับความผิด จะถูกหัวหน้าตำหนิ หรือโดนหักคะแนนซึ่งมีผลต่อการเลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่ง หรือบางทีก็อาจเกิดจากเหตุผลง่ายๆ อย่างกลัวเสียหน้า  

แต่รู้ไหมว่า ในมุมมองของคนทำงานระดับหัวหน้า โดยเฉพาะหัวหน้าที่เก่งมากๆ มักจะอ่านเกมออกทั้งหมด แถมยังรู้ด้วยว่าลูกน้องในทีมแต่ละคนมีนิสัยอย่างไร และมีลักษณะการทำงานเป็นแบบไหน ฉะนั้น หากเกิดความผิดพลาดในงานแล้วไม่มีใครยอมรับผิด หัวหน้าย่อมดูออกอยู่ดีว่าใครคือคนทำ หรืออาจต้องอาศัยการตรวจสอบและไล่ดูงานย้อนหลังกลับไป ก็จะพบคนทำงานผิดพลาดได้ไม่ยาก

มากไปกว่านั้น สำหรับหัวหน้างานที่มีลูกน้องทำงานพลาดแล้วไม่ยอมรับ ถือว่าเป็นการพบ ‘จุดบอด’ เกี่ยวกับทัศนคติทางการงานของลูกน้องคนนั้นเลยก็ว่าได้

ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น? 

อย่างแรก—คือคนที่ไม่สำนึกผิด หรือต่อให้ปากพูดขอโทษแต่ไม่ได้ยอมรับจากใจจริง คนเหล่านี้มักทำตัวเป็นเหมือนน้ำเต็มแก้ว จะเติม จะปรับอะไรเพิ่มก็ไม่ได้แล้ว ทุกครั้งที่เกิดข้อผิดพลาด จึงเลือกปกป้องตัวเองจากความผิดอย่างเดียว โดยไม่คิดปรับปรุงตัว 

อย่างที่สองคือคนที่ไม่ยอมรับผิดส่วนใหญ่ พยากรณ์ได้เลยว่ามักจะเป็นคนมลพิษ หรือ toxic people สำหรับคนอื่นๆ ในทีม แม้กระทั่งต่อหัวหน้า เพราะการมองไม่เห็นความผิดตัวเอง จะทำให้พวกเขาปกป้องแต่ตัวเอง แล้วโยนความผิดไปที่คนอื่น หรืออ้างเหตุผลอื่นๆ แทน ฉะนั้น คนที่ต้องทำงานด้วย จะรู้สึกไม่สบายใจหากต้องทำงานร่วมกับคนเหล่านี้ต่อไป

เพียงแค่สองเหตุผลนี้ ก็เพียงพอจะทำให้หัวหน้าจริงจังกับเรื่องคุณภาพคนทำงาน และสนใจการสร้างวัฒนธรรมการทำงานที่ดี เพื่อทำให้คนทำงานกล้ายอมรับความผิดพลาด แล้วคิดหาวิธีแก้ไข ปรับการทำงานใหม่ให้ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม รวมไปถึงสามารถ say no ต่อคนที่ไม่ยอมรับผิด เพราะสุดท้ายแล้ว นิสัยทำนองนี้จะกลายเป็นอุปสรรคขัดขวางทำให้คนทำงานก้าวเดินต่อได้ยาก แถมยังมีโอกาสทำให้ทีมงานและองค์กรเสียหายได้อีกต่างหาก