ลิม ปุย-หวัน (Lim Pui Wan) เป็นศิลปินผู้สร้างของจิ๋ว หรือ Miniature Artist ชาวมาเลเซีย

งานของ ปุย-หวัน ไม่เหมือนใคร

เพราะไม่ใช่แค่ทำของจิ๋วให้เหมือนของจริง แต่เธอเก็บทุกความทรงจำที่กำลังจะลับเลือน ใส่ลงไปในงานอย่างไม่ตกหล่น

คราบเลอะบนผนัง แผงหยากไย่ สนิมขอบตู้  สีหม่นๆ ของตึกที่ไม่ได้รับการดูแล

ผลงาน ห้องครัวบ้านคุณยายของ Lim Pui Wan (Photo : picoworm)
ภายในร้านกาแฟโบราณ (Photo : picoworm)
เก็บรายละเอียดแม้กระทั่งรอยหยากไย่ (Photo : picoworm)
ห้องครัวบ้านคุณยาย (Photo : nst.com.my)

การสร้างอะไรบางอย่างที่มันกำลังจะไม่อยู่แล้ว พอเวลาผ่านไป เรากลับมามองที่โมเดลจิ๋วอันนี้ เราจะไม่ใช่แค่มองเห็น แต่ฉันอยากให้ทุกคนสัมผัสและรู้สึกได้ เหมือนตอนที่มันยังอยู่”

ปุย-หวันบอกว่า เธอเพิ่งรู้ค่าในงานตัวเองเมื่อไม่นานมานี้ ว่าสิ่งที่เธอทำไม่ใช่แค่งานศิลปะ  

แต่คือการเก็บรักษาความทรงจำ

จากสาวน้อยคนหนึ่ง ที่หลงใหลในบ้านตุ๊กตา ตั้งแต่ครั้งแรกที่พี่สาวซื้อมาฝาก

เธอเริ่มค้นคว้าและหัดทำของจิ๋วในบ้านตุ๊กตาด้วยตัวเองตั้งแต่เด็ก

เพราะการซื้อของเล่นราคาแพงอย่างบ้านตุ๊กตามาสะสม ไม่ใช่ทางเลือกของนักเรียนที่ยังไม่มีรายได้อย่างเธอ  

แต่การประดิษฐ์ด้วยตัวเองแบบลองผิดลองถูก กลับเป็นเรื่องดี เพราะเธอได้ค้นพบว่านี่แหละสิ่งที่ทำแล้วมีความสุข

(Photo : picoworm)
(Photo : picoworm)

“ถึงฉันจะฝันอยากเป็นศิลปินทำของจิ๋วตั้งแต่ตอนเรียนมัธยม แต่ตอนมหาวิทยาลัยก็ยังตัดสินใจเรียนวิศวกรรมเครื่องกล”

ปุย-หวัน ไม่เคยหยุดทำของจิ๋ว ถึงแม้เธอจะเรียนวิศวะ

ตลอดเวลาที่เรียนมหาวิทยาลัย เธอต่อสู้กับเสียงในใจตัวเองมาตลอด ว่าจะทำในสิ่งที่ตัวเองรักจริงๆ  หรือเลือกความมั่นคงทางการงาน ด้วยการเป็นวิศวกรอย่างที่ร่ำเรีียนมา

สุดท้าย หลังจากจบการศึกษา เธอก็เลือกทำสิ่งที่หัวใจเรียกร้อง

“ฉันเลือกเป็นศิลปินทำของจิ๋วแบบฟูลไทม์ อย่างน้อยเราควรเริ่มต้นชีวิตของเราจากสิ่งที่อยากทำจริงๆ ถ้ามันไม่สำเร็จก็มีโอกาสเริ่มต้นใหม่”

(Photo : picoworm)

การทุ่มความหลงใหลลงไปในงานที่เลือกแบบเต็มเวลา ทำให้ ปุย-หวัน ค้นพบว่า สิ่งที่เธอทำมันไม่ใช่แค่เรื่องจิ๋วๆ ยิ่งเธออยากจะทำให้เหมือนของจริงมากเท่าไหร่ ยิ่งต้องใช้ใจเข้าใกล้ และสำรวจลงไปให้ถึงหัวใจของสิ่งนั้น   

หนึ่งในงานที่ทำให้ ปุย-หวัน รู้ซึ้งถึงความหมายของงานที่เธอทำคือ การทำโมเดลตึกเก่า ซึ่งเป็นที่ตั้งของร้านกาแฟโบราณ อายุกว่า 60 ปี บริเวณซอยแพงกุง (Lorong Panggung) ในกัวลาลัมเปอร์

บรรยากาศซอยแพงกุง (unsplash.com)
ร้านขายกาแฟโบราณและอาหารเช้าในซอยแพงกุงที่ปิดตัวไปแล้ว (Photo : mashable.com)
Lim Pui Wan กับการสร้างร้านกาแฟโบราณขึ้นมาใหม่ (Photo : nst.com.my)
Lim Pui Wan กับการสร้างร้านกาแฟโบราณขึ้นมาใหม่ (Photo : nst.com.my)

“ทุกๆเช้า ฉันจะเห็นคุณลุง คุณป้า มานั่งดื่มกาแฟและกินอาหารเช้ากันที่นี่ ร้านกาแฟโบราณแห่งนี้เปิดมา 60 กว่าปีแล้ว ครั้งที่แล้วที่มายังเปิดให้บริการอยู่ ผ่านไปไม่กี่เดือน เค้าบอกจะปิดแล้ว ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก

“พอฉันรู้ว่าตึกนี้กำลังจะถูกรื้อถอน ฉันเลยตัดสินใจจะสร้างมันขึ้นมาใหม่ ถึงแม้จะเป็นแค่โมเดลจำลอง แต่อย่างน้อยมันก็ไม่หายไป”

ตึกในซอยแพงกุง ที่ลดขนาดลงมา 35 เท่า โดย Lim Pui Wan (Photo : picoworm)

การพัฒนาเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ ของเก่าหายไป เพื่อให้ของใหม่ที่ใช่มากกว่าได้มาแทนที่ อีก 20-30 ปีข้างหน้า เด็กรุ่นใหม่อาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นสิ่งที่มีอยู่ในวันนี้ มันจะค่อยๆ หายไปอย่างช้าๆ

ปุย-หวันบอกว่านี่คงเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอเป็นศิลปินสร้างของจิ๋วต่อไป

เพื่อสร้างสรรค์บางสิ่งขึ้นใหม่ แล้วให้ของเหล่านี้ช่วยเก็บรักษาความทรงจำ  

งานของเธอจึงไปไกลกว่าการเป็นแค่งานศิลปะน่ารักๆ แต่มันคือการเล่าชีวิตประจำวัน ที่วันหนึ่งอาจจะเลือนหาย

“เมื่อนึกถึงว่า ความทรงจำพวกนี้จะหายไปแล้ว นั่นแหละคือสิ่งที่ย้ำเตือนว่า ศิลปะจิ๋วพวกนี้มีความหมายแค่ไหน มันไม่ใช่แค่โมเดลหรือของตกแต่งบ้าน แต่มันจะเป็นความทรงจำ

“ของพวกนี้ต่างจากภาพถ่าย หรือภาพวาด มันเป็น 3 มิติ ฉันเก็บบรรยากาศทุกอย่างไว้ให้เหมือนจริงที่สุด ฉะนั้นไม่ว่าเมื่อไหร่ที่เรามองไปที่ของเหล่านี้ เราจะไม่ได้แค่เห็น แต่รู้สึกด้วย”

ร้านขายขนมปี๊บ ซึ่งปัจจุบันแทบไม่มีเหลือแล้วในมาเลเซีย (Photo : picoworm)
ของเล่นวัยเยาว์ (Photo : picoworm)
โต๊ะกินข้าวแบบครอบครัวใหญ่ ของชาวจีนในมาเลเซีย ซึ่งทุกวันนี้ก็ลดน้อยลง เปลี่ยนเป็นครอบครัวเดี่ยวกันมากขึ้น (Photo : picoworm)
ลิ้นชักเก็บของแบบเก่า (Photo : picoworm)

และไม่ใช่แค่ปุย-หวัน ที่พยายามเก็บรักษาความทรงจำรอบๆ ตัวเอง บางครั้งความทรงจำก็เดินทางไกลมาให้เธอช่วยรักษามันไว้

“มีลูกค้าชาวสิงคโปร์คนหนึ่ง เคยติดต่อฉันมาว่าให้ช่วยทำร้านขายของของคุณปู่เค้าที่ปิดตัวไปแล้วได้มั้ย อยากได้แบบเหมือนจริงทุกอย่าง หลังจากคุณปู่ได้รับของ เค้าบอกว่ามันเป็นของขวัญที่มีความหมายกับชีวิตเค้ามาก”

โมเดลร้านขายของชำ (Photo : picoworm)
ร้านขายของชำในอดีต (Photo : picoworm)
รถตุ๊ก ตุ๊ก (Photo : picoworm)

ปัจจุบัน ลิม ปุย-หวัน พูดได้เต็มปากว่าเธอคือ Miniature Artist ที่สามารถหาเลี้ยงชีพได้ด้วยศิลปะของจิ๋ว ลูกค้าของเธอมีทั้งบุคคลและบริษัท ที่มักจะสั่งทำ ‘ความทรงจำ’ บางอย่างเป็นของขวัญ รวมถึงบรรดาพิพิธภัณฑ์ต่างๆ ทั้งในมาเลเซียและประเทศเพื่อนบ้าน

สิ่งที่สาวน้อยคนนี้ทำ กำลังบอกผู้คนว่า ถ้าเรามีความรักและหลงใหลในสิ่งใดสิ่งหนึ่งมากพอ ทุ่มเทมากพอ สิ่งที่เราทำจะเผยคุณค่าในตัวเองออกมา ให้ผู้อื่นได้รับรู้เอง

ติดตามผลงานอื่นๆ ของ ลิม ปุย-หวัน ได้ที่ picoworm

 

อ้างอิง :

  • Justin Lee. Normal-Sized M’sian Runs A Larger-Than-Life Business Creating Tiny Everyday Things. http://bit.ly/2VElSSW