เราคือโลก หากใครถามว่าเหตุใดผมจึงร้องไห้ ผมคงทำได้แค่ตอบกลับไปว่านั่นก็เพราะคุณไม่ร้อง

บางครั้งเราก็ต่างใช้ชีวิตกันเช่นนี้ …ปลอบประโลมตัวเองว่าจะมีใครสักคนนำความเปลี่ยนแปลงมาให้ เสแสร้งและแสดง ขณะบางคนซื้อเพียง ‘หุ้นลม’ โดยไม่ลงแรงใดๆ และหลายครั้งที่เราหลงลืมไปว่าเราต่างเป็นส่วนหนึ่งของโลกทั้งใบพอๆ กัน

7 min read

คุณจะจดจำช่วงเวลานี้แบบไหน เมื่อสำหรับบางคน พรุ่งนี้อาจไม่เคยมาถึง

คุณจะจดจำช่วงเวลานี้แบบไหน เมื่อสำหรับบางคน พรุ่งนี้อาจไม่เคยมาถึง

‘Freewriting’ ถึงบูดาเปสต์ ลองนั่งลงเขียนแบบอิสระ พาตัวเองดุ่มเดิมไปตามจิตใต้สำนึกดูสักครั้ง

ทำความรู้จักวิธีการเขียนแบบ Freewriting การเขียนที่ไม่ได้ให้ค่ากับตัวงานเขียนที่เสร็จสิ้น แต่โฟกัสกับกระบวนการขณะเขียนที่ผู้เขียนจดจ่ออยู่กับการจรดปากกา หรือเคาะแป้นพิมพ์โดยไม่หยุดพัก

เพราะยาวนานเกินไป จนไม่แน่ใจว่านี่คือร่วงหล่น หรือการโบยบิน

การหลอกตัวเองว่าการร่วงหล่นคือการโบยบิน โดยไม่เคยตั้งคำถามว่าเมื่อไหร่เราจะตกกระแทกพื้น มีใครคอยรองรับอยู่ข้างล่างบ้างหรือไม่ หรือกระทั่งการอิกนอร์ไม่สนใจ ว่าใครกันแน่ที่ผลักเราลงมา ไม่เคยช่วยอะไร

8 min read

ก้อนหิน สะพาน และส่วนโค้งที่มองไม่เห็น นิยายชีวิตของคุณเป็นแบบไหน?

ในศาสตร์ของการประพันธ์ หรือกระทั่งการทำงานศิลปะ มีสำนวนหนึ่งที่น่าสนใจ คือ ‘gild the lily’ ที่แปลตรงตัวได้ว่า ‘ฉาบทองบนดอกลิลลี่’ หรือถ้าพยายามอธิบายให้เข้าใจง่ายอีกที มันก็คือ ‘การยกระดับสิ่งที่งดงามอยู่แล้วให้งดงามยิ่งขึ้น’

8 min read

ฟิสิกส์ควอนตัมบอกว่า ในทางทฤษฎี ไม่มีสิ่งใดเป็นความว่างเปล่า …แด่นักต่อสู้ผู้ทำให้ดินแดนนี้ไม่ว่างเปล่า

เพียงแค่เรามองไม่เห็นอะไรเลยสักอย่างไม่ได้หมายความว่าพื้นที่นั้นๆ ว่างเปล่า เพราะอย่างน้อยสิ่งที่ดำรงอยู่คือ ‘พื้นที่’

7 min read

อุบัติเหตุอุบัติซ้ำเป็นนิรันดร์… ระยะเวลาในการรักษา ไม่อาจคำนวณออกมาเป็นตัวเลข

ชีวิตนั้นบางทีไม่ใช่เพื่ออนาคต แต่เพื่อที่ในท้ายที่สุด ห้วงเวลาปัจจุบันจะกลายเป็นอดีตของอนาคตที่เต็มไปด้วยเลือดเนื้อ ไม่ว่ามันจะสวยสดหรืออัปลักษณ์ เพื่อจะได้เล่าให้ตัวเองฟังได้อย่างไม่รู้จบ

ผมบอกใครต่อใครว่าผมเป็นฮิปปี้… พอได้หรือยังกับการเป็น ‘มนุษย์’ ที่ต้องแหงนหน้ามองไปข้างบนอยู่เสมอ

A living ที่เป็นคำนามแปลว่า ‘การดำรงชีพ’ มาจาก live ที่เป็นคำกริยาแปลว่า ‘มีชีวิตอยู่’ ราวกับว่าการมีชีวิตไม่อาจแยกขาดจากคำจำกัดความตัวเองด้วยหน้าที่การงาน ราวกับว่ามันคือส่วนหนึ่งในคุณค่าและนิยามของการเป็นมนุษย์

6 min read

ฝันที่ไม่กล้าฝันของคนไร้ฝันท่ามกลางภาพฝันบนหุบเขาที่ถูกปิดตาย

ผมไม่ใช่แฟนตัวยงของประโยคปลอบใจที่ว่า ‘คนเรามีช่วงเวลาผลิบานเป็นของตน’ นัก ช่วงเวลาที่ควรผลิบานอยู่ที่ไหนกัน เพราะสำหรับบางคน ถึงที่สุดแล้ว ช่วงเวลาผลิบานนั้นไม่เคยและไม่มีวันจะมาถึง

5 min read